ไม่เป็นไรหรอก.....'s profile....ไม่เป็นไรหรอก แค่ช้ำ...PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
April 21 บวชเส็ดแว้... บวชเส็ดแว้...เย้ ๆ ๆ
กินข้าวเย็นได้แร้...ขนาดไปอยู่วัด
ไม่ได้กินอะไรหลังเที่ยงนะนี่ น้ำหนักขึ้นตั้งหลายโล
ถึง 40 แล้วมั้งเนี่ยะ หุหุหุ เนี่ยะแหละน้า....
เค้าถึงบอกถ้าใจดี กายก้อดีตามไปด้วย
พรุ่งนี้จากลับกรุงเทพแร้...ไปเที่ยวมาตั้งหลายที่
เอาไว้ถึงกรุงเทพแล้ว ถ้ามีเวลา
จามาเล่าประสบการณ์ช่วงที่บวชให้ฟัง
แต่ว่านะ ถ้าวันที่ 23 ยังไม่ว่างทำ ว่างอีกทีก้อต้นเดือน พ.ค. แน่ะ
เพราะวันที่ 24 ต้องไปเข้าค่าย ที่ต่างจังหวัดอีกแร้
เง้อ...กลับถึงกรุงเทพแล้วได้พักแค่วันเดียวก้อเที่ยวอีกละ อิอิ ^0^
ไปละ...ง่วง แล้วเจอกันที่กรุงเทพน๊าจ๊า...*-*
April 15 ง่ะ...จาบวชแย้วน๊าก๊า... ช่วงนี้ไม่ได้อัพรูปใหม่ ๆ เลยน๊า...
มีรูปเพียบเรยง่า...รอกลับกรุงเทพฯ ก่องน๊า
คงมะได้อัพ Spaces อีกหลายวันเรย...TT_TT"
ก้อพรุ่งนี้นริศจาบวชแล้วน๊าเพื่อน ๆ
ถ้าทำอะไรมะดีไว้ก้อขออโหสิกรรมให้ทีน๊า...^0^
บวชเสร็จแล้วเปงไง ก้อจามาเล่าให้ฟังกานน๊า
แต่วันนี้ปายนอนละ พรุ่งนี้ต้องตื่นแต่เช้า...บะบายจ้า!! *0* April 14 สงกรานต์ ๆ เย้ ๆ ๆ... วันนี้วันครอบครัว
ปายร้อง'เกะ กะรุ่นพี่มา หุหุ
แถมยางเที่ยวซะทั่วเมืองเรย
ปายบ้านไอ้โบ้มาด้วย
เจอเพื่อนเก่าเต็มเลย ซึ้งน้ำใจเพื่อน ^0^
เหงเราผอมลงมีแต่คนเป็นห่วง
ตอนเย็นปายกินหมูกะทะกะที่บ้าน
ครายปายหนายมามั่งง่า...เล่าให้ฟังบ้างเด้...
มะเหงมีใครเข้ามาเม้นท์มั่งเรย
เที่ยวกันอยู่ล่ะสิ...เที่ยวให้ซาหนุกแล้วกานน๊า...
April 10 หุหุหุ...ไม่เชื่ออย่าลบหลู่ตั้งแต่วันที่นริศไปบ้านเพื่อนที่ชื่อ "โบ้"
มานก้อมาบ้านเราทุกคืนเรย หุหุหุ
คืนแรกนริศไม่รู้ มะได้เจอ
แต่ได้ยินเสียงคนเดินอยู่หน้าห้องน้ำ
แต่แม่ของนริศเจอเอง จัง จัง
มานมาเจอแม่นริศ แล้วเข้าฝันแม่ว่าจาเอานริศ
ไปอยู่กะมาน
555 แม่นริศด่าโบ้ ซะงั้น...
เรื่องนี้แม่ไม่ได้เล่าให้ฟัง แต่ยายเป็นคนเล่า
แม่บอกแค่ว่าอย่าผูกพันธ์กะโบ้ให้มาก
ยายก้อพูดเหมือนแม่
แต่นริศกับน้าคิดเหมือนกันว่าคนเรา
มันโตมาด้วยกันแล้วจาไม่ให้ผูกพันธ์กันได้ไง
จริงไม๊???
แต่หลังจากวันนั้น มันก้อมาอยู่หน้าบ้านทุกวันเรย
หมาที่บ้านนริศมันทั้งเห่าทั้งหอน
มีคนอยู่หน้าบ้าน ทุกคืนเรย
แต่เมื่อคืน มานมานั่งเล่นชิงช้า
แล้วก้อมีเสียงเหมือนลากท่อนเหล็กมาทำอะไรไม่รู้
หุหุหุ วันนี้มะไหวแร้ว
เลยรีบตื่นแต่เช้า ใส่บาตร อุทิศส่วนกุศลให้มาน
แต่ก้อคิดถึงมันนะ มันมาเล่นที่บ้านนริศ แต่ไม่ยอมมาเข้าฝันนริศเลย
เข้าฝันแม่นริศอย่างเดียว.....เฮ้อ...เพื่อนรัก
ฝันดีนะเพื่อน April 07 แด่เพื่อน...ผู้จากไป วันนี้ไปบ้าน " โบ้ " มา
โบ้...เป็นเพื่อนที่เรียนด้วยกันมาตั้งแต่อนุบาลของนริศ
เราเรียนโรงเรียนเดียวกันมาจนถึง ม.3
แล้วนริศก้อแยกจากเพื่อน ๆ มาเรียนที่กรุงเทพ ฯ
เวลาผ่านไป สองปีกว่า ๆ ที่แยกจากกัน แต่เราก้อคุยกันทุกครั้งที่มีโอกาสได้เจอ
คำว่าเพื่อน....สำหรับเรามันยังเหมือนเดิมเสมอ
วันที่ 18 สิงหาคม เวลา 16.15 น. โดยประมาณ
แม่โทรมาบอกว่า " จัมโบ้...ตายแล้ว โดนรถชน..."
นริศวางสายโดยที่ไม่ได้บอกลาแม่เหมือนทุกที
นริศอยู่ที่ฝึกงานมีนัดกับเพื่อน...หลังเลิกงาน แต่ตอนนี้ไปไม่ถูกแล้ว
อึ้ง....ตอนเย็นกลับถึงบ้าน รีบโทรหาเพื่อนที่โรงเรียนเก่า
เพื่อนพูดคำเดียวกันกับแม่ แต่มีอีกหลายคำที่แม่ไม่ได้บอก
โบ้ แจ๊ค อี๋ ณัฐ นิว ดล รถ ชน!!!
โบ้....ตายคาที่ แจ๊ค ตายที่โรงพยาบาล ณัฐเลือดคั่งในสมอง
ดลขาหัก อี๋ หัวแตก นิวเจ็บน้อยสุด.....แค่นั้นแหละ น้ำตาของนริศ
และเพื่อน ๆ ไหลออกมาพร้อมกัน นี่เป็นครั้งที่สอง
ที่พวกเราได้ร้องไห้ด้วยกัน ครั้งแรกก้อตอนที่ต้องจากกันตอนจบ ม.3
และครั้งนี้ร้องเพราะต้องเสียเพื่อนไปอย่างไม่มีวันกลับ
ที่นริศเสียใจที่สุด คือ...แม้แต่วันเผา นริศยังไม่ได้มาร่วมงานเลย
โบ้รักนริศมาก ใครก้อแกล้งนริศไม่ได้....นอกจากโบ้คนเดียว ( ไอ้เพื่อนบ้า )
เราโตมาด้วยกัน...ก่อนหน้านี้ นริศไม่สบายใจ ป่วย
โบ้มาเข้าฝันนริศตลอดเลย
โบ้จะไปเชียงใหม่ โบ้บอกแม่ว่าจะซื้อของมาฝาก
ทำไมของฝากของแกเจ็บปวดนักวะ ฝากทุกคนเลยนะเอ็ง
ทุกคนรักแกมากนะ พวกเราอยากเจอแกว่ะโบ้
พวกเราไม่ทิ้งครอบครัวแกหรอกนะ วันที่ 13 เมษา
พวกเรานัดเจอกันที่บ้านแก....สู่สุคตินะเพื่อน ชั้นรักแกว่ะ ไอ้โบ้แอร์
April 05 แง้ ๆ ออกจากโรง'บาลแย้ว เง้อออกจากโรงบาลแว้...ตอนนี้อยู่พะเยาอ่ะ เบื่อจัง
555 ว่าจาบวชเลยต้องเลื่อนวันบวชเลย
ป่วยแล้วโคตรดีเรย มีแต่คนเอาใจ อิอิ อยากป่วยอีกสักเดือน ( หุหุ อีกเดือนก้อตายพอดี )
ถ้าได้บวชแล้ว จาอธิฐานว่า ชาติหน้าอย่าให้หนูรักใครเป็นเลยนะเจ้าค๊ะ ส๊าธุ๊.....
เง้อ เอาไว้ว่าง ๆ จามาอัพใหม่นะ ไปละ เง้อ...
April 01 เป็นเด็กหอแย้วน๊า... เย้ ๆ ๆ ๆ หาหอได้แว้
เค้าจาได้เป็นเด็กหอแล้วน๊า
ห้องสวยอ่ะ เปลี่ยนเฟอร์ฯ ใหม่ทั้งห้องเลย ยังเหม็นอยู่เรย อิอิ
แต่ว่านะ พรุ่งนี้ก้อจากลับพะเยาแว้ มะรุว่าจาได้ออนรึปล่าว
ยังไงถ้ามีเวลาแล้วจาเข้ามา อัพสเปสนะ
กลับพะเยาคราวนี้ตั้งใจว่าจะบวชหละ
ยังไงถ้าทำอะไรมะดีไว้ก้อ อโหสิกรรมกันน๊า....
ก้อเบื่อทางโลกแล้วอ่ะ เกิดมายังไม่เคยเจออะไรเลวร้ายขนาดนี้เลย
มันเลวร้ายมากนะ สำหรับชีวิตลูกผู้หญิงคนนึงอย่างเรา
เรารับมันมะไหวแล้วอ่ะ มันมากเกินไป
บางทีนะ คนที่เราไว้ใจ คนที่เรามองเค้าในแง่ดีมาตลอด
เค้ากลับไม่ใช่คนอย่างที่เราคิด เลือดมันจะไปข้นกว่าน้ำได้ยังไงล่ะ
ว่างั้นมะ ???...
ขอบใจเพื่อน ๆ โดยเฉพาะเพื่อนเป้ ที่คอยให้กำลังใจ เราซึ้งใจนาย
เราไม่เสียดายเวลาที่คบกับนายมา จากหลาย ๆ เหตุการณ์ มันทำให้เรารู้
ว่าใครเป็นยังไง รวมถึงเหตุการณ์ในครั้งนี้ มันก้อทำให้เราได้รู้อะไร อะไร มากขึ้น
แต่บทเรียนครั้งนี้ ราคามันแพงเกินไปเพื่อน นริศต้องแลกมันมา ด้วยคำว่าศักดิ์ศรี
ของลูกผู้หญิงคนนึง มันไม่คุ้มกันเลย
รู้ไม๊ว่านริศเสียใจกับการกระทำและความคิดของคนอื่น ในขณะที่คนอื่น
กำลังเหยียดหยามซ้ำเติมนริศอยู่
ทำไมล่ะเพื่อน??...
|
|
|
