ถึงเธอ...ที่ไม่ใช่ของฉัน
เป็นเธอคนเดียวกันกับที่ฉันแอบรัก
รัก...ตั้งแต่ยังไม่มีเจ้าของ
จนวันนี้...เธอมีใครเดินเคียงข้าง


รักแค่ไหนไม่เคยกล้าบอกให้รู้
เพราะอยากแน่ใจ...ว่าจะไม่ผิดหวัง
สุดท้ายกลับยิ่งกว่า
มันทั้งช้ำทั้งเสียใจ
ว่าทำไมคนที่เดินเข้าไปหาเธอก่อนไม่ใช่ฉัน

ผิดใช่ไหมที่ไม่กล้า
ไม่เอ่ยปากให้เธอรับรู้
ปล่อยให้เธอมารู้เอาเมื่อสาย
และให้ฉันได้แค่คำว่าขอโทษ...เสียใจ
ซึ่งฉันได้แต่ฝืนยิ้มแล้วรับมา
ทั้งที่รู้สึกว่าไร้ค่าสิ้นดี

ที่พูดอย่างนั้น อยากให้รักของฉันจบลงใช่ไหม
หรือเธอกลัวเขาคนนั้นของเธอจะลำบากใจ
ที่มีใครอีกคนคอยส่งสายตาหาเธอ



อย่ากลัว...
เพราะแค่นี้ฉันก็ซึ้งว่ารักข้างเดียวไร้ค่า
อยากเหลือเกินที่จะย้อนเวลากลับไป
แต่คงไม่แก้ไขอะไร

ยืนยันว่ายังอยากรักเธออย่างนี้
ขอเพียงให้ฉันกล้าและมีโอกาส
ได้บอกเธอแม้สักคำว่า...รัก
ไม่ใช่มีเพียงคำว่าขอโทษและเสียใจจากปากตอนเธอมีเขา
ถึงจะเธอจะปฏิเสธให้หัวใจมาชาด้าน
ก็ยังอาจจะดีกว่ารู้ว่ายิ้มของเธอเป็นของเขา
โดยที่ฉันไม่มีโอกาสเรียกร้อง

ยังยืนยันว่าไม่เสียใจที่ได้รัก
แต่ไม่รู้ว่าจะมีโอกาสได้เป็นคนที่ใช่ของเธอบ้างไหม
รักมาก...แต่อยากรักให้น้อยลงทุกวินาที
จากฉัน...ที่อยากเป็นของเธอ